หายไปนาน ไม่ได้ update blog เป็นอาทิตย์ เนื่องจากเริ่มต้นด้วย ไม่สบาย หวัดลงคอ หมดฉีด Tuud มา 1 เข็ม นอนซมอยู่บนที่นอน 2 วัน โดนกักบริเวณให้อยู่แต่ในห้อง เพราะกลัวว่าหวัดจะไปติดหลาน – -” หลังจากหวัดหายก็ต่อด้วยเป็น “หนองในหู” อาการของมันก็คือ หูอื้อตลอดเวลากลืนน้ำลายแล้วดังกึ๊กๆ โดนยามากินต่อ หาหมอ 3 ครั้ง ใน 10 วัน กินยาอย่างต่อเนื่องมา 2 อาทิตย์ ต้องบริหารรูหูต่ออีกต่างหาก

แล้วในการหาหมอถี่ในรอบนี้ก็ทำให้รู้ว่า ถ้าใช้บัตรประกันสุขภาพ ยังงั้ยยยยย ยังไง ก็ต้องโดนจ่ายเงินเพิ่ม โรงพยาบาลจะหาช่องทางบวกจนเราต้องควักเงิน แต่ก็ยังดี จากหนักไปเป็นเบา

หลังจากไม่สบายก็ได้ข่าวดี พี่สาวให้บัตรดูคอนเสริต์ฟรี ของเบิร์ดมา แต่…

ตื่นมาเตรียมชุดสวยไปคอนเสริต์ –> เอ๊ะใจ ไปดูบัตร ตาย… คอนเสริต์มันเมื่อวาน –> อึ้ง –> โมโหตัวเอง (มาก)–> ผิดหวัง (มาก) –> แม่โทรมาให้แวะออกไปงานวันเกิดน้องที่บ้านยาย –> นัดเจอ Pangpond ที่บางนา ดูหนังแทนเครียด –> ออกจากบ้าน แต่งตัวสวยแก้เครียด –> ออกจากบ้าน ท้องฟ้าเริ่มครึ้ม ไม่หวั่น –> ตั้งใจว่าจะแวะบ้านยายก่อน –> ออกเดินทาง ฝนเริ่มปรอยๆ –> ถึงปากซอย ฝนตกหนัก ตัวเริ่มเปียก ยังไม่หวั่น –> รอ Taxi นานมากไม่มี เริ่มหวั่น –> ฝนตกหนักมากขึ้นเรื่อยๆ –> เริ่มเข้าใจว่าวันนี้ไม่ใช่ของเรา –> ตัดสินใจ –>โทร cancel ทุกอย่าง –> ตากฝนกลับบ้าน –> ตัวเปียก –>จิตใจห่อเหี่ยวถึงขีดสุด

MISTAKE – DISAPPOINT : ความเลินเล่อของตัวเอง เป็นจุดเริ่มต้นของวันนี้