วันก่อนไปงานวันเกิดลูกพี่ลูกน้อง แถวนู้นแน่ะ “คลองขุด” ไปเจอญาติหลายๆ คน หนึ่งในนั้นเป็นน้าสะใภ้คนนึงที่น้องชายเค้าเสียชีวิตไป เลยถามไถ่ว่าภรรยากะลูกของเค้า โอเคขึ้นหรือยัง ก็ได้รู้ว่า หลังจากวันที่เสียไป เกือบ 2 เดือนแล้ว ทุกวันนี้ยังทำใจไม่ได้เลย โดยเฉพาะ ภรรยาของเค้า ที่เสียสามีไปอย่างคาดไม่ถึง และเร็วเกินไป ไม่ได้ร่ำลา หรือมีรางมาก่อน ด้วย โรค ไขมันในเส้นเลือดอุดตัน
ระหว่างอยู่ในการปฏิบัติหน้าที่ทหารของเค้าอยู่ ขับรถอยู่กับเจ้านายของเค้า ระหว่างที่รถติดไฟแดง ก็เกิดวูบและหลับไปเลย กลางถนน ทหารทุกคนตกใจ และก็คงพยายามที่จะช่วยชีวิต แต่ก็ไปถึงโรงพยาบาลช้าเกินไป ขาดอ๊อกซิเจนนานเกินกว่าที่ชีวิตของมนุษย์จะยังอยู่ได้ มีคนเล่าให้ฟังว่า ช่วงเช้าของวันนั้น เค้าอาเจียนออกมาเป็นสีเขียว และเค้าได้คุยกะภรรยาเค้าว่า ถ้าเค้ากลับมาจากราชการเค้าจะมาหาหมออีกที แต่ก็ไม่ทันแล้ว ไขมันในเส้นเลือดอุดตัน ได้เอาชีวิตของเค้าจากลูกท และภรรยาของเค้าไปแล้ว ท่ามกลางความเสียใจและช็อคในเหตุการณ์ของแม่ลูก แม่กรี๊ดร้อง ขอตายตามสามีของเค้าไป เหตุการณ์เลวร้ายนี้เค้าทำใจไม่ได้ ลูกสาวมองแม่ ร้องไห้เสียใจ บอกแม่ว่า แม่ยังมีหนูอยู่นะแม่ ฉากนี้เหมือนละครที่เราเคยดูแล้วมันสุดจะสะเทือนใจ แต่วันนี้มันเกิดขึ้นกับชีวิตจริงๆ ของครอบครัวนึง ที่อยู่กินกันมา 10 กว่าปี ด้วยความรักความเข้าใจ ความสุข ตลอดมา ชีวิตธรรมดาๆ ของ ครอบครัวทหารที่ได้รับการยกย่องในกรมทหารว่า เป็นคนดี เป็นวีรบุรุษของกรม ทำงานอย่างตั้งใจ เต็มที่ จันทร์-ศุกร์ ต้องยอมแรก ความสุขความใกล้ชิดกับครอบครัว ไปประจำที่สัตหีบ และกลับบ้านมาในค่ำๆ วันศุกร์ กลับมาอยู่กับครอบครัว กินข้าว สังสรรค์ มีความสุข ในวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ แล้วกลับไปรับใช้ชาติต่อในวันจันทร์ ทุกวันของครอบครัวนี้ผ่านไปอย่างปกติสุข จนเมื่อ 2 เดือนที่แล้ว ทุกๆ อย่างที่มีอยู่เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว หัวหน้าครอบครัว ที่คอยปกป้องครอบครัว ภรรยา ลูกสาว และเด็กชายที่เค้ารับอุปการะเลี้ยง อีกคน ด้วยความอบอุ่น และแม่ของเค้าที่ป่วยเป็นโรคเบาหวาน วันนี้ไม่มีผู้ชายคนเก่ง คนดีคนนั้นแล้ว
ท่ามกลางความเสียใจของหลายๆ คน เมื่อได้หันมามอง ภรรยาผู้เสียสามีผู้เป็นที่รักของเค้า ทุกคนจะรู้สึกว่าได้ว่า ความเสียใจที่เกิดกับตนเอง ไม่ได้เสี้ยวของ ดวงใจที่แตกละเอียดของผู้หญิงคนนั้น ในทุกค่ำของวันศุกร์ เธอและลูกจะไปนั่งเกาะรั้วบ้าน รอสามีกลับมา เพราะเธอยังเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันยังไม่ใช่ความจริง เธอยังรอๆๆ ทั้งๆ ที่ความเป็นจริงแล้ว ไม่มีสามีของเธออยู่ในโลกนี้อีกแล้ว
อยากให้เธอผ่านความเศร้า สะเทือนใจนี้ไปให้ได้ เวลาจะช่วยเยียวยา ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าเวลา และการยอมรับทำใจ เธอได้ทำทุกอย่างให้กับคนที่เธอรักสุดหัวใจได้ดีที่สุดแล้ว งานศพที่เธอดูแลให้กับสามีเป็นครั้งสุดท้ายอย่างดีที่สุด เท่าที่ผู้หญิงคนนึงและเงินจำนวนนึงจะทำได้ ต่อจากนี้ขอให้เธอโชคดี และหายเจ็บปวดหัวใจ..
ใครที่ยังมีรัก คนที่เรารักและรักเรา ขอให้ใช้ทุกๆ วันร่วมกันอย่างตั้งใจ มีความหมาย มีความสุขร่วมกันให้มากที่สุด อยากให้รู้ว่าการที่ยังมีความรักที่ยังมีจริงอยู่ มันมีค่ามากแค่ไหน
รักษาสุขภาพด้วยนะทุกคน
I Love You…


อ่านแล้วเศร้าเลย แต่ก็เป็นข้อคิดดีๆ ขอบคุณที่เขียนเรื่องราวดีๆมาให้อ่านนะคะ